اندوخته بخشی از سود یا منابع مالی مؤسسه است که طبق قانون، قرارداد یا تصمیم مدیریت، برای هدفی مشخص کنار گذاشته می‌شود. اندوخته معمولاً در بخش حقوق مالکانه صورت‌های مالی ثبت می‌شود و برخلاف ذخایر فنی، به‌تنهایی نشان‌دهنده یک تعهد مستقیم در برابر بیمه‌گزاران نیست.
در شرکت‌های بیمه، اندوخته با اهدافی مانند موارد زیر تشکیل می‌شود:
- تقویت سرمایه و بنیه مالی شرکت
- افزایش توانگری و ظرفیت پذیرش ریسک
- جبران زیان‌های احتمالی
- تامین منابع برای توسعه فعالیت یا اجرای الزامات قانونی
تفاوت اندوخته و ذخایر فنی
اندوخته با ذخایر فنی تفاوت دارد. ذخایر فنی برای ایفای تعهدات بیمه‌ای، مانند پرداخت خسارت‌های معوق یا تعهدات بلندمدت بیمه‌های زندگی، تشکیل می‌شوند؛ اما اندوخته‌ها بیشتر به تقویت ساختار مالی و حقوق مالکانه شرکت مربوط هستند.
مهم‌ترین انواع اندوخته در شرکت‌های بیمه
- اندوخته قانونی: بخشی از سود که طبق مقررات، برای تقویت بنیه مالی شرکت اختصاص می‌یابد.
- اندوخته سرمایه‌ای: منبعی برای افزایش ظرفیت مالی و سرمایه‌ای شرکت.
- اندوخته احتیاطی یا عمومی: مبالغی که طبق رویه‌های مالی یا تصمیمات شرکت، برای مواجهه با نیازها و ریسک‌های پیش‌بینی‌نشده کنار گذاشته می‌شوند.
نام، میزان و نحوه مصرف اندوخته‌ها تابع مقررات بیمه‌ای، الزامات حسابداری و مصوبات مراجع ذی‌صلاح است.