توانگری مالی (Solvency) شاخصی کلیدی برای سنجش توان شرکت بیمه در ایفای تعهدات مالی و پرداخت خسارت به بیمه‌گزاران است. این شاخص در صنعت بیمه ایران، بر اساس مقررات و استانداردهای مصوب شورای عالی بیمه، از جمله آیین‌نامه شماره ۱۱۰، محاسبه و نظارت می‌شود.
توانگری مالی شرکت‌های بیمه در پنج سطح دسته‌بندی می‌شود:
- سطح یک: بالاترین میزان توانگری و پایداری مالی
- سطوح پایین‌تر: نشان‌دهنده وضعیت ضعیف‌تر توانگری و نیاز به نظارت بیشتر
شرکت‌های بیمه موظفند وضعیت مالی خود را مطابق این مقررات ارزیابی کنند تا مشخص شود آیا پشتوانه مالی کافی برای جبران خسارت‌ها و ایفای تعهدات خود دارند یا نه.
این شاخص در کنار معیارهایی مانند ذخایر فنی و مدیریت ریسک، یکی از ابزارهای نظارتی بیمه مرکزی برای موارد زیر به‌شمار می‌رود.:
- حفظ سلامت مالی شرکت‌های بیمه
- اطمینان از توان ایفای تعهدات
- صیانت از حقوق بیمه‌گزاران
شرکت‌هایی که در سطوح پایین‌تر توانگری قرار می‌گیرند، تحت نظارت شدیدتر بیمه مرکزی قرار دارند و ممکن است با محدودیت‌هایی در صدور برخی بیمه‌نامه‌ها یا پذیرش ریسک مواجه شوند.