قبولی اتکایی (Reinsurance Acceptance) به پذیرش بخشی از ریسک یا تعهدات واگذارشده از سوی یک بیمه‌گر دیگر توسط بیمه‌گر اتکایی گفته می‌شود. در این حالت، بیمه‌گر اتکایی در ازای دریافت بخشی از حق‌بیمه، سهم مشخصی از ریسک و خسارت‌های احتمالی را بر عهده می‌گیرد.
قبولی اتکایی به بیمه‌گر کمک می‌کند ریسک‌های بزرگ یا پرتراکم را بین چند پذیرنده توزیع کند و فشار مالی ناشی از خسارت‌های سنگین را کاهش دهد. این فرایند یکی از ابزارهای اصلی مدیریت ریسک در صنعت بیمه است و به حفظ تعادل مالی شرکت‌های بیمه مستقیم هم کمک می‌کند.
نکات مهم
- بیمه‌گر اتکایی می‌تواند یک شرکت بیمه اتکایی یا، در چارچوب مقررات و با مجوز لازم، یک شرکت بیمه مستقیم باشد.
- قبولی اتکایی فقط در حدود مجوز بیمه مرکزی و ضوابط نظارتی امکان‌پذیر است.
- در قبولی اتکایی، رابطه حقوقی مستقلی میان بیمه‌گر واگذارنده و بیمه‌گر اتکایی شکل می‌گیرد و این قرارداد از بیمه‌نامه اصلی جداست.
- بیمه‌گر اتکایی در ازای پذیرش ریسک، حق‌بیمه اتکایی دریافت می‌کند و در صورت وقوع خسارت، به نسبت سهم پذیرفته‌شده در جبران آن مشارکت دارد.