نرخ تداوم شاخصی است که نشان می‌دهد چه درصدی از بیمه‌نامه‌ها، به‌ویژه در بیمه‌های زندگی، تا پایان یک دوره مشخص همچنان فعال مانده‌اند و بدون فسخ، بازخرید یا قطع پرداخت حق‌بیمه ادامه پیدا کرده‌اند.
این شاخص یکی از معیارهای مهم برای سنجش موارد زیر است:
- کیفیت پرتفوی بیمه
- رضایت بیمه‌گزاران
- وفاداری مشتریان
- پایداری فروش در بیمه‌های بلندمدت
اهمیت نرخ تداوم (Importance of Persistency Rate)
- نرخ تداوم بالا معمولا نشان می‌دهد بیمه‌نامه‌ها متناسب با نیاز مشتریان طراحی شده‌اند، خدمات شرکت بیمه مناسب است و بیمه‌گزاران تمایل دارند قراردادهای خود را ادامه دهند.
- نرخ تداوم پایین می‌تواند نشانه افزایش فسخ، بازخرید یا وقفه در پرداخت حق‌بیمه باشد و به کاهش پایداری پرتفوی منجر شود.
کاربرد (Application)
نرخ تداوم بیشتر در بیمه‌های بلندمدت، به‌ویژه بیمه‌های زندگی، کاربرد دارد و برای بررسی میزان ماندگاری بیمه‌نامه‌ها در طول زمان استفاده می‌شود.
نکته
نرخ تداوم با نرخ لغو (Cancellation Rate) و نرخ ریزش مشتریان (Churn Rate) ارتباط دارد، اما با آن‌ها یکسان نیست. روش محاسبه این شاخص ممکن است متفاوت باشد؛ برای مثال، می‌توان آن را بر اساس تعداد بیمه‌نامه‌های فعال، حق‌بیمه وصول‌شده یا میزان ماندگاری بیمه‌نامه‌ها در یک بازه زمانی مشخص محاسبه کرد.