پوشش‌های تکمیلی به تعهداتی گفته می‌شود که بیمه‌گزار با پرداخت حق‌بیمه اضافی به بیمه‌نامه اصلی اضافه می‌کند. این پوشش‌ها قرارداد جداگانه‌ای نیستند، بلکه بخشی از همان بیمه‌نامه‌اند و اعتبارشان به قرارداد اصلی وابسته است.
پوشش‌های تکمیلی، دامنه تعهد بیمه‌گر را گسترده‌تر می‌کنند و در هر رشته بیمه شکل متفاوتی دارند. برای نمونه:
- در بیمه بدنه خودرو: افت قیمت، سرقت کلی، شکست شیشه، بلایای طبیعی
- در بیمه آتش‌سوزی: زلزله، سیل، طوفان، ترکیدگی لوله، شکست شیشه
- در بیمه‌های اشخاص: بیماری‌های خاص، معافیت از پرداخت حق‌بیمه، هزینه‌های اضافی درمان
هر پوشش تکمیلی محدوده و شرایط خاص خود را دارد و معمولا در شرایط خصوصی یا الحاقیه مشخص می‌شود.
بنابراین، صرف درج نام یک پوشش در بیمه‌نامه به معنی جبران هر خسارت مرتبط با آن نیست؛ حدود تعهد، استثناها، فرانشیز و سقف پرداخت باید جداگانه بررسی شود.