ازکارافتادگی دائم کلی حالتی است که در آن، توانایی کار فرد بیمه‌شده به‌طور دائمی و تا حدی از بین می‌رود که دیگر نمی‌تواند با اشتغال به کار سابق یا هر کار دیگری، بیش از یک‌سوم درآمد قبلی خود را به دست آورد. در عمل، این وضعیت به معنای ناتوانی شدید و پایدار در انجام کار و کسب درآمد است.
در قانون تأمین اجتماعی، معیار اصلی برای تشخیص این نوع ازکارافتادگی، کاهش قدرت کار ۶۶ درصد و بیشتر است. تشخیص آن بر عهده کمیسیون پزشکی قرار دارد و در صورت احراز شرایط، فرد می‌تواند از مستمری ازکارافتادگی کلی استفاده کند.