اندوخته تکمیلی اصطلاحی رایج و مستقل در همه بیمه‌نامه‌های عمر نیست و بیشتر به اندوخته‌ای گفته می‌شود که علاوه‌بر ذخیره اصلی بیمه‌نامه، بر اساس شرایط محصول و عملکرد سرمایه‌گذاری شکل می‌گیرد. در عمل، این مفهوم به اندوخته بیمه عمر، ارزش بازخرید (مبلغی که در صورت بازخرید بیمه‌نامه به بیمه‌گزار پرداخت می‌شود) یا بخش سرمایه‌گذاری بیمه‌نامه نزدیک است.
در برخی محصولات بیمه عمر و پس‌اندازی، بخشی از حق‌بیمه برای پوشش بیمه‌ای و بخشی برای تشکیل اندوخته صرف می‌شود. این اندوخته می‌تواند با عوامل زیر افزایش یابد:
- پرداخت حق‌بیمه‌های بیشتر یا منظم‌تر
- سود حاصل از سرمایه‌گذاری
- مشارکت در منافع
- مزایای پیش‌بینی‌شده در قرارداد
کارکرد این اندوخته، افزایش ارزش بیمه‌نامه و ایجاد انعطاف مالی برای بیمه‌گزار است. بسته به شرایط قرارداد، ممکن است برای موارد زیر استفاده شود:
- افزایش سرمایه بیمه
- دریافت وام از محل ارزش بازخرید
- برداشت بخشی از اندوخته
- خرید پوشش‌های تکمیلی
- افزایش مزایای پایان قرارداد
میزان و نحوه رشد اندوخته به مفاد بیمه‌نامه، نرخ‌های تضمینی، سود مشارکت در منافع و سیاست‌های سرمایه‌گذاری بیمه‌گر بستگی دارد. بنابراین، این اندوخته در همه بیمه‌نامه‌های عمر وجود ندارد و در صورت وجود نیز شرایط آن در هر محصول متفاوت است.