الحاقیه سندی است که پس از صدور بیمهنامه، با توافق بیمهگر و بیمهگزار برای اصلاح، تکمیل، افزایش، کاهش یا تغییر برخی از مفاد قرارداد صادر میشود. این سند یکی از اجزای لاینفک (جدانشدنی) بیمهنامه محسوب میشود و از تاریخ درجشده در آن، همان آثار حقوقی بیمهنامه را دارد.
در مقررات بیمه ایران، الحاقیه ابزار رسمی اعمال تغییرات در بیمهنامه است. بر اساس آییننامه شماره ۷۱ بیمه مرکزی، الحاقیه اوراقی است که به بیمهنامه ضمیمه میشود و هرگونه تغییر در بیمهنامه از طریق آن انجام میگیرد. بنابراین، هرگاه طرفین بخواهند بدون تنظیم بیمهنامه جدید، تغییری در مفاد قرارداد بیمه ایجاد کنند، این تغییر باید در قالب الحاقیه ثبت شود.
موارد رایج صدور الحاقیه
- افزایش یا کاهش سرمایه بیمه
- اصلاح مشخصات بیمهگزار، بیمهشده یا ذینفع
- تغییر موضوع یا محل بیمه
- اضافه یا حذفشدن پوششهای بیمهای
- تمدید مدت قرارداد
- سایر تغییرات مورد توافق طرفین
آثار حقوقی الحاقیه
آثار حقوقی الحاقیه محدود به همان موضوعی است که برای آن صادر شده است؛ بنابراین، سایر مفاد بیمهنامه همچنان به قوت خود باقی میماند.
در صورتی که میان متن اصلی بیمهنامه و یک الحاقیه معتبر که بعدا صادر شده تعارضی وجود داشته باشد، مفاد الحاقیه ملاک عمل خواهد بود.