نسبت کفایت سرمایه (Capital Adequacy Ratio) شاخصی است که میزان کفایت سرمایه یک مؤسسه مالی یا بیمه‌ای را در برابر ریسک‌های پذیرفته‌شده نشان می‌دهد. این نسبت از تقسیم سرمایه موجود بر سرمایه موردنیاز برای پوشش ریسک به دست می‌آید.
کاربرد و هدف (Purpose and Application)
هدف از این نسبت، اطمینان از این است که مؤسسه در صورت وقوع زیان‌های پیش‌بینی‌نشده، سرمایه کافی برای انجام تعهدات خود در برابر ذی‌نفعان داشته باشد.
در صنعت بیمه (In the Insurance Industry)
نسبت کفایت سرمایه مفهومی عمومی در حوزه مالی است؛ اما در صنعت بیمه، معمولاً از نسبت توانگری مالی (Solvency Ratio) برای سنجش توان مالی شرکت‌های بیمه و ارزیابی توانایی آن‌ها در ایفای تعهدات استفاده می‌شود. در مقررات بیمه ایران، این موضوع در آیین‌نامه شماره ۶۹ با عنوان «نحوه محاسبه و نظارت بر توانگری مالی مؤسسات بیمه» مطرح شده است.
نکته
- در صنعت بیمه، اصطلاح نسبت توانگری مالی (Solvency Ratio) رایج‌تر و دقیق‌تر است.
- نسبت کفایت سرمایه بیشتر در حوزه بانکی و مالی به کار می‌رود؛ هرچند از نظر مفهومی به توانگری مالی شرکت‌های بیمه نزدیک است.