خسارت مستقیم - آکادمی ازکی سلر

خسارت مستقیم به زیان فیزیکی، مادی یا عینی گفته می‌شود که در اثر وقوع یک خطر تحت پوشش، مستقیماً به موضوع بیمه وارد می‌شود.

در این نوع خسارت، میان «حادثه تحت پوشش» و «آسیب واردشده» رابطه علت و معلولی مستقیمی وجود دارد؛ یعنی خسارت، نتیجه طبیعی و بلافصل حادثه است.

اصل علت مستقیم یا علت نزدیک (Proximate Cause)

تشخیص خسارت مستقیم بر یکی از اصول مهم صنعت بیمه، یعنی اصل علت مستقیم یا نزدیک (Proximate Cause)، استوار است:

خسارت زمانی در تعهد بیمه‌گر قرار می‌گیرد که علت اصلی و مؤثر بروز آن، جزو خطرات تحت پوشش بیمه‌نامه باشد.
زنجیره علت و معلول میان خطر تحت پوشش و زیان واردشده نباید با یک حادثه خارجیِ استثناشده یا عامل مستقل دیگری قطع شود.
اگر چند عامل هم‌زمان یا پشت سر هم رخ دهند، عاملی که نقش اصلی و مؤثر را در ایجاد خسارت داشته است، مبنای بررسی قرار می‌گیرد.

سوختن دیوارهای یک مجتمع مسکونی، ذوب‌شدن ماشین‌آلات کارگاهی یا دودزدگی کالاها در انبار بر اثر حریق.
خسارت ناشی از آب یا کف مورد استفاده آتش‌نشانان برای اطفای حریق که طبق ماده ۱۹ قانون بیمه، این زیان نیز خسارت مستقیم ناشی از حریق شمرده می‌شود.

– شکستن یا خیس‌شدن محموله بر اثر واژگونی کامیون یا طوفان دریایی در طول مسیر حمل‌ونقل.

– فرورفتگی گلگیر، خردشدن شیشه‌ها یا آسیب به شاسی در پی برخورد خودرو با مانع یا وسیله نقلیه دیگر.

– شکستگی استخوان کارگر بر اثر سقوط از داربست در کارگاه ساختمانی.

تعیین مسئولیت بیمه‌گر: در بسیاری از بیمه‌نامه‌های استاندارد اموال، تعهد بیمه‌گر به جبران خسارت‌های فیزیکی تحت پوشش محدود است و خسارت‌های غیرمستقیم، مگر در صورت خرید پوشش مربوط، جبران نمی‌شوند.
بررسی استثنائات بیمه‌نامه: اگر خسارت ناشی از عیب ذاتی کالا، فرسودگی طبیعی یا کهنگی تدریجی قطعات باشد، ممکن است طبق شرایط بیمه‌نامه از پوشش خارج شود. در این موارد، صرف نبود یک حادثه ناگهانی و بیرونی برای رد خسارت کافی نیست و باید شرایط قرارداد بررسی شود.
اعمال قاعده جانشینی (Subrogation): اگر شخص ثالثی در بروز خسارت مستقیم مسئول باشد، شرکت بیمه پس از پرداخت خسارت می‌تواند در حدود مبلغ پرداخت‌شده و طبق شرایط قانونی، برای بازیافت آن به عامل ایجاد خسارت مراجعه کند (ماده ۳۰ قانون بیمه).

اصطلاحات مرتبط